کاش می دیدی !
تنها یک تصویراز پنجره چشمت
کافی بود
تا مرا شاعر بخوانند
و هورا بکشند برایت در شعر !
حالا دیگر
نه دربند می خواهم
نه درکه
دیگر آلوی هیچ یادی
خاطرم را آب نمی اندازد !
قلمرو ِ همین میز مرا بس
وقتی در آسمان ِ شیشه ای
چشم می پرانم !
نمی خواهم هیچ پرنده ای بداند
در حریر ِ آبی ِ اوج
بر پرتو ِ گیسوان ِ کدام ستاره خواهم نشست !
می ترسم چشم ِ پروازم را
چشم بزنند
بگذار
تا وقتی از ماه گذر نکرده ام
نامت
در بستر ِ شعرم نهان باشد
از تاریکی ناگهانی روز می ترسم
از تو چه پنهان ، دیشب
در ته مانده ی قهوه ی خوابم
نقش ِ تبانی ِ ماه با خدا می رقصید
+
نوشته شده در یازدهم مهر ۱۳۹۰ساعت 2:26 توسط محمد
|
دستمالي سفيد
پاکتي سيگار
گزيده ي اشعار فروغ
و تحملي طولاني بياور
احتمال گريستن ما بسيار است...
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
نوشته های پیشین
اردیبهشت ۱۳۹۴
اسفند ۱۳۹۳
خرداد ۱۳۹۳
تیر ۱۳۹۲
بهمن ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
تیر ۱۳۹۰
مهر ۱۳۸۹
تیر ۱۳۸۹
اردیبهشت ۱۳۸۹
فروردین ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۸
آبان ۱۳۸۸
شهریور ۱۳۸۸
مرداد ۱۳۸۸
تیر ۱۳۸۸
اردیبهشت ۱۳۸۸
اسفند ۱۳۸۷
دی ۱۳۸۷
آبان ۱۳۸۷
مهر ۱۳۸۷
مرداد ۱۳۸۷
خرداد ۱۳۸۷
اردیبهشت ۱۳۸۷
اسفند ۱۳۸۶
بهمن ۱۳۸۶
دی ۱۳۸۶
آذر ۱۳۸۶
آبان ۱۳۸۶
مهر ۱۳۸۶
شهریور ۱۳۸۶
تیر ۱۳۸۶
خرداد ۱۳۸۶
اردیبهشت ۱۳۸۶
آرشيو
POWERED BY
BLOGFA.COM
BLOGFA.COM